My gratitude 2 evr1 who supported me fr my activity @ cyclone relief

సుందర విశాఖ నగర దయనీయ స్థితికి మా పరిధిలో మాకు చేతనయిన విధంగా సహాయం అందించేందుకు నాకు తోడ్పడిన పెద్దలకు, పిల్లలకు అందరికీ . వినయపూర్వక క్రుతఘ్నతలు. ముఖ్యంగా నన్ను వెన్ను తట్టి ప్రోత్సహించిన నా కొడుకు Sriraj Vasireddy భర్తRavi Vasireddi, మా అమ్మానాన్నలు VijayaKsheera Sagar Koganti , ఇంటికి వచ్చి 1000 రూ బట్టలు ఇచ్చిన ప్రసాదరావు గారు, బన్నులు, బట్టలుఇచ్చి వేల కట్టలేని సాయం చేసిన కొణిజేటి శివప్రసాద్ , నేను నోరు తెరిచి అడగకుండానే సాయం చెయ్యటానికి ముందుండే డా. జాస్తి సుబ్బారావు గారి కుటుంబం, రాధీకగారు,Paladugu AAnandaiah uncle,తరుణ్ అనగానే చేద్దాం అక్కా అంటూ ముందుండటమే కాక తమ్ముళ్లను యలవర్తి భార్గవ్, దిలీప్ లతో పాటు రామకృష్ణ అమర్ లను తీసుకువచ్చి అత్మీయతతో నన్ను ముంచిన వీరితో పాటు అక్కా నువ్విలా ఉంటే కుదరదనే ప్రదీప్, వరుసకు బాబాయి అయిన లెనిన్ అతని భార్య ధీప్తి పిల్లలు రాజీత, సంహిత,మా ఆక్టివిటీస్ ను సీడీగా రికార్డ్ చేయించిన ఈశ్వర్ చౌధరి, పెద్దలు కోడూరు మల్లికార్జునరావు గారున్నారన్న ధైర్యం అలాగే సుమతీ గారి తోడు, అలాగే నేను కష్ట పడుతున్నానని బాధపడే పిన్ని రాగిని చెల్లెలు డా. మమత.credit goes 2 many n many ppl; esp Sambasiva Rao Chandu garu who is behind this Atluri Subhashini garu & Sujana foundation who supported me 2 do this event.

లోపాలు లేని మనుషులు లేనట్టే నాయకుల్లో లోపాలు లేకుండా ఉండాలనుకోవటం అత్యాశే. ఓ నాయకుడు కానీ వైద్యుడు కానీ ఉపాధ్యాయుడు కానీ న్యాయమూర్తి కానీ అందరికీ ఆదర్శంగా నిలవాలి. కానీ ఈ రోజుల్ని బట్టి ఎక్కువ లోపాలు తక్కువ లోపాలు అన్న ప్రాతిపదికన అసెస్ చేసుకోవాలే కానీ చట్తి ముక్కు లొట్ట నోరు చీమ కళ్ళు అంటూ చీల్చి చెండాడటమ్ సరి కాదు. మంచి ఎక్కడున్నా మెచ్చుకోవటంలోనే సంస్కారం ఇమిడి ఉంటుంది. హడ్ హడ్ తుఫాను సంక్షోభంలో చంద్రబాబు గారి పని తీరును ప్రపంచమంతా కొనియాడుతుంటే పనీ పాటా లేక తీరిగ్గా కూర్చుని విమర్శించే ముందు ఓ క్షణం ఆలోచించి పెదవి విప్పితే బాగుంటుంది.

కలువ పూలంటే చాలా ఇష్టం
చిన్నతనంలో వేగంగా వెళ్లే కారు నుండి
కొలనులోని కలువను చూడటానికి 
పడిన ఆరాటం ఇంకా గుర్తుంది
కనుచూపు మేర చూసినా తనివి తీరని
కలువ బాలల సోయగాలు
మనస్సును ఉర్రూత.లూగిస్తుంటే
బురదలోని కమలం మనకు బోధిస్తుంది
మూలం ఏదయినా స్వచ్చంగా ఎదగమని
సౌరాభాలు వెదజల్లమని .!.

కష్టం వెంట సుఖం సుఖం వెంట కష్టం షరా మామూలే
కష్టంలో కుంగి పోవటం సుఖంలో పొంగిపోవటం షరా మామూలే
ఏదీ శాశ్వతం కాదని తెలుసుకో
కష్టాన్ని సుఖాన్ని సమంగా తీసుకో
ఇక ఆనందం నీ వెంటే

రాయటానికి అర్హత ఉండాలా
చెప్పటానికి స్థాయి ఉండాలా
వినటానికి యోగ్యత ఉండాలా
మన మనస్సుకి తోచింది రాయటానికి
మనకు తెలిసింది చెప్పటానికి
ఎలాంటి అర్హత స్థాయి అవసరం లేదనుకుంటున్నాను
కానీ మన మాట వలన కానీ రాత వలన కానీ చేత వలన కానీ
ఏ ఒక్కరికీ ఇబ్బంది కలగకూడదు
వినే హృదయం ఉన్నప్పుడు యోగ్యత అదే వస్తుంది

జీవితం . . .
ఓ మధుర స్వప్నం కొందరికి
ఓ జగన్నాటకం మరి కొందరికి
జీవితం . . .
పూలపాన్పు కొందరికి ముళ్ళపాన్పు మరి కొందరికి
అయినా ఎరుక లేక గమనం లేక మాయలో కొట్టుకుపోతున్న ఓ మనిషీ
నిన్ను నీవు మరిచి నీ దారి మరిచి నీ లక్ష్యాన్ని మరిచి
ఎటు పోతున్నావు నీ ఉనికిని మరిచి
ప్రశాంతంగా కూర్చో ఓ క్షణమయినా నీ పరుగు ఆపి
నీలోని ఆర్తిని వింటావు
నీ ఆత్మఘోషని తెలుసుకుంటావు

అభం శుభం తెలియని బాల్యం
కనిపించేదంతా యదార్ధమనిపించే కౌమారం
నాకే అన్నీ తెలుసు అనుకునే యవ్వనం
అనుభవ పాటాలతో తల పండిన వృద్దాప్యమ్
బాల్యం కౌమారం యవ్వనం వృద్దాప్యమ్
అన్ని దశలలోనూ నిర్లక్ష్యం చేశావు కదరా నీ లోని శక్తిని
గర్బస్థదశలో మొదలవ్వాల్సిన పయనం
విఘ్నేశ్వరుని పెళ్లి రేపు
అన్న చందాన పొస్ట్‌పోన్ చేసుకుంటూ
ఓ నాటికి ఈ లోకాన్నే వదిలితే
ఈ జన్మ వ్యర్ధమే కదా

లే, మేలుకో, నీ అంతర్వానిని విను
నీలోని నిన్ను దర్శించుకో
నిన్ను నీవు తెలుసుకో
అధ్యాత్మిక భౌతిక జీవనాలను సమన్వయం చేసుకో
ఆ జీవితం ఆ నిశబ్ధం
ఎంత సుందరంగా ఉంటుందో
ఎంత సూక్ష్మంగా ఉంటుందో
అస్సలయిన మాధుర్యం ఏమిటో
చెప్పటానికి మనస్సు పలకదు
మాట పెగలదు పెదవి కదలదు
ఈ హృదయం నుండి ఆ హృదయానికి మాత్రమే. .

బీరువాల నిండా చీరలు ఓలమ్మో 
ఏడు వారాల నగలు ఓయమ్మో 
పంచభక్ష్య పరమానాలు ఓలమ్మో
పట్టుపరుపులు ఓయమ్మో
అడుగు తీసి అడుగు వేస్తే పట్టు తివాచీలు ఓలమ్మో
కాలు కదిపితే విమానంలాటి కారులు ఓయమ్మో
కంటి కింపయినవన్నీ కొనేసి
ఓల్డ్ ఫ్యాషన్ అంటూ గీరాటేసి
దొంగల భయంతో నగలన్నీ లాకర్లో పెట్టేసి
వన్ గ్రామ్ గోల్డ్ పెట్టుకుని
డైటింగ్ పేరుతో జావ తాగి
రాని కునుకు కోసం అటు దొర్లి ఇటు దొర్లి
తివాచీ మీదకు చేరి ఆలర్జీ తెచ్చుకుని
కారు ఒడ్డున పెట్టి
కొవ్వు కరిగించటానికి
కాలి నడకన కదిలెన్